Uzun zaman oldu yazmayalı değil mi azizim?' dedi yaşlı adam. Cevap bekledi ama odada ondan başkası yoktu, gülümsedi.Hayat sevdiklerinizi yanınızdan alıcak kadar acımasız, size oyunlar hazırlayacak kadar planlı, size eş verecek kadar düşünceli, gülümsemenizi sağlayacak kadar eğlenceli ama en önemlisi tahmin edilemeyecek kadar kısa diye düşündü. Yapmak istediği çok şey vardı halbüki çocukken. Ne kadarını yapabilecek vakti kalmıştı ki? Peki ne kadarını yapabilmişti?
------------
Yorgun ve sıkkınım bu günlerde.Kısa cümleler kurasın var hep.Hatta bazen ağlamak üzereymişim gibi hissediyorum kendimi.Hasta olup uyumak ve uzun süre uyanmamak istiyorum.Hayatımdaki insanlardan sıkıldım. Çünkü hiç biriyle uyumum %50 lere bile yaklaşmıyor. Bazen öyle bi an geliyor ki almak istiyorum kitabımı gidip bi yerlerde nargilemi çekmek istiyorum ama olmuyor neden 'erkek arıyor gibi görünüyorsunuz' çünkü.
Mevsim değişimindendir belki bu hisettiklerim ya da değildir belki de.Kim bilebilir ki..Bilinem bir tek şey var o da Emir'le aynı şehhirde olsaydık hayatımın bu kadar sıkıcı olmayacağıdır.Çözümü olmayan konular başlığına eklensin bu da.
------------
Eveeet dert köşesi sona erdi :) Okuduysanız teşekkürler, okumadıysanız allah belanızı.. :) saygılar & sevgiler.
Not:Biri beni İstanbul'a götürsün ulan!
Not2:Baştaki hikayeyi ben başlattım siz sona erdirin artık.Hayal gücünüz gelişir.Bö.
0 yorum:
Yorum Gönder